هورنیوز – جامعه شناسان بسیاری سالیان سال است که از شکاف نسل ها سخن می گویند، اما گویا شکاف نسل ها تنها در سطح خانواده دیده نمی شود بلکه نمودهای آن در سطح جامعه و ناآرامی های اخیر کشور نیز وجود دارد. از این رو با بحران های اخیری که در سطوح اقتصادی و اجتماعی وجود دارد، این گمانه زنی وجود دارد که قشر جوان این جامعه امید و چشم انداز روشنی برای آینده ندارند. باتوجه به ناآرامی های اخیر که بخشی از آن توسط جوانان صورت گرفته بود می توان گفت، حضور بخشی از جوانان در اعتراضات اخیر لزوم توجه هر چه بیشتر مسئولین به شنیدن صدای آنها و لزوم تغییر نوع نگاه به نسل جدید را بیش از پیش می کند.

جوانان همواره با حضور پرشور در انتخابات و بزنگاه های مهم نشان داده اند که حامی نظام و دستاوردهای آن هستند ولی به دلایل مختلف امروز آنچه نگران کننده است تقلیل امید آنها به آینده است.

از سویی دیگر ترس از آینده شغلی و نبود چشم انداز روشن از بازار کار در حوزه تخصصی عاملی است که موجب یاس در بسیاری از دانشجویان در حال تحصیل شده است. فراموش نکنیم که حدود یک میلیون و ٣٠٠ هزار نفر از فارغ التحصیلان دوره های تحصیلات تکمیلی دانشگاه ها بیکار هستند. افرادی هم که وارد عرصه کار و سازندگی شده اند، حضورشان در عرصه های مدیریتی و اجرایی کلان با اما و اگرهای متعددی روبروست و در آینده این مشکل بیش از امروز نمود پیدا خواهد داشت.

در این میان مشکلات مختلف اجتماعی دیگری را نیز می توان نام برد که از جمله عواملی هستند که میتوان نتایج از آن را در اتفاقات اخیر دید و در صورت عدم آسیب‌شناسی باید برای آینده نگران‌تر هم بود. که به دلیل لزوم رعایت اصل اختصار امکان اشاره به تمام آنها میسر نیست.

بین مطالبات اقتصادی و اجتماعی جوانان و حوادث روزهای اخیر در برخی شهرهای کشور باید تفکیک قائل شویم، صدای جوانان و مطالباتشان در جامعه و دانشگاه که آنها را برای ایفای نقش در جامعه فردا آماده می سازد باید شنیده شود. جوانان امروز صاحبان و سیاست گذاران آینده این مرز و بوم هستند، بخش قابل توجهی از جمعیت کشور را جوانان تشکیل می دهند، اگر امروز صدای آن ها شنیده نشود، اگر امروز مدلهای ذهنی سیاستگزاران و مجریان حوزه جوانان تغییر نکند، آینده کشور با بحران های جدی روبه رو خواهد شد.

اتخاذ راهکارهای عملی، اثربخش و کارآمد برای چالشهای مختلف حوزه جوانان و تعریف نقشه راهی برای آینده آنها و اعطای نقشی در خور به آنان برای مشارکت در مدیریت کشور و به تبع آن جلوگیری از تبدیل این نیازها به بحران‌های اجتماعی از جمله الزامات و ضروریات امروز است.